FASB OKs Aktualizacja sprawozdawczości w zakresie kosztów zdefiniowanych świadczeń

Rada Standardów Rachunkowości Finansowej (RMSR) wydała w dniu 10 marca nowy standard, który zawiera dodatkowe wytyczne dotyczące prezentacji kosztów netto okresowych świadczeń emerytalnych i rentowych oraz kosztów netto okresowych świadczeń po okresie zatrudnienia w rachunku zysków i strat.

Zgodnie z GAAP koszty świadczeń emerytalnych i rentowych o zdefiniowanym świadczeniu oraz koszty świadczeń po przejściu na emeryturę (koszt świadczeń netto) obejmują kilka składników, które wskazują na różne aspekty ustaleń finansowych pracodawcy, jak również koszty świadczeń pracowniczych. Składniki te są agregowane na potrzeby sprawozdawczości w sprawozdaniu finansowym.

Temat 715 Świadczenia rekompensacyjne – świadczenia emerytalne nie określa jednak, w jakich przypadkach kwota kosztów świadczeń netto powinna być prezentowana w rachunku zysków i strat pracodawcy i nie wymaga od przedsiębiorstw ujawniania według pozycji kwoty kosztów świadczeń netto, która jest uwzględniona w rachunku zysków i strat lub skapitalizowana w aktywach.

Zainteresowane strony zauważyły, że przedstawianie kosztów zdefiniowanych korzyści w ujęciu netto łączy różne czynniki. Stwierdzili oni również, że obecna wymagana prezentacja jest “mniej przejrzysta, zmniejsza przydatność informacji finansowych i wymaga od użytkowników ponoszenia większych kosztów przy analizie sprawozdań finansowych” – stwierdziła FASB.

I tak, Aktualizacja Standardów Rachunkowości (ASU) nr 2017-07, Świadczenia rekompensacyjne – świadczenia emerytalne (Temat 715): Usprawnienie prezentacji Kosztów netto Okresowych Świadczeń Emerytalnych i Kosztów netto Okresowych Świadczeń Poemerytalnych wymaga, aby organizacja raportująca oddzieliła element kosztów usług od pozostałych elementów kosztów świadczeń netto w celu ich prezentacji.

Jednostka audytu wewnętrznego zapewnia również wyraźne wytyczne dotyczące sposobu prezentacji tych składników w rachunku zysków i strat. I pozwala tylko na to, aby do kapitalizacji kwalifikował się tylko składnik kosztów usług w ramach kosztów świadczeń netto.

“Zmiany w tej ASU poprawiają spójność, przejrzystość i przydatność informacji finansowych dla użytkowników, którzy poinformowali, że składnik kosztów usług jest zasadniczo analizowany inaczej niż inne składniki kosztów korzyści netto”, stwierdziła FASB.

Nowy standard wchodzi w życie w odniesieniu do publicznych jednostek gospodarczych dla okresów rocznych rozpoczynających się po 15 grudnia 2017 roku, w tym dla okresów przejściowych w ramach tych okresów rocznych. Dla pozostałych jednostek zmiany wchodzą w życie dla okresów rocznych rozpoczynających się po 15 grudnia 2018 roku oraz dla okresów śródrocznych w ramach okresów rocznych rozpoczynających się po 15 grudnia 2019 roku.

Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone z początkiem okresu rocznego, za który sprawozdanie finansowe (śródroczne lub roczne) nie zostało wydane lub udostępnione do emisji. Oznacza to, że wcześniejsze zastosowanie powinno nastąpić w ciągu pierwszego okresu śródrocznego, jeśli pracodawca sporządza śródroczne sprawozdanie finansowe.

Powiązany artykuł:

FASB Ulepszenia w zakresie sprawozdawczości dotyczącej emerytur i rent w podziale na partie