Interpretacja planu reformy podatkowej GOP – część 1

W zeszłym tygodniu Komisja ds. Sposobów i Środków w Izbie opublikowała długo oczekiwany projekt ustawy o reformie podatkowej. Proszę zauważyć, że jest to tylko projekt ustawy i jest to tylko punkt wyjścia do dyskusji nad reformą podatkową.

Ten projekt ustawy będzie kilkakrotnie zmieniany, dopóki Izba i Senat nie uzgodnią jego części, a następnie prezydent podpisze ustawę. W części 1 mojej serii zamierzamy omówić reformę podatku od przedsiębiorstw.

KORPORATE TAX CUTS

Podtytuł A projektu ustawy koncentruje się na stawkach podatku dochodowego od osób prawnych. Stawka podatku dochodowego od osób prawnych C-Corporation jest obniżona z poziomu stawki stopniowej do stawki ryczałtowej 20 procent. W przypadku firm świadczących usługi dla osób fizycznych stawka ta wynosi 25%, natomiast w przypadku firm S-Corporations – 25%. Wszelkie dodatkowe kwoty byłyby opodatkowane jako rekompensata według zwykłych stawek podatku dochodowego.

Każdy właściciel lub udziałowiec osobno określałby swój udział w dochodach z działalności gospodarczej. Dochód netto uzyskany z pasywnej działalności gospodarczej byłby traktowany w całości jako dochód z działalności gospodarczej i w pełni kwalifikowałby się do maksymalnej stawki w wysokości 25 procent. Właściciele lub udziałowcy otrzymujący dochód netto z aktywnej działalności gospodarczej (łącznie z otrzymanym wynagrodzeniem) określiliby swój dochód z działalności gospodarczej poprzez odniesienie swojego “procentu kapitału” do dochodu netto z takiej działalności.

Na mocy tej rezerwy właściciele lub udziałowcy mogą zasadniczo zdecydować się na zastosowanie procentowego udziału kapitału w wysokości 30 procent do przychodów netto z aktywnej działalności gospodarczej w celu określenia swoich przychodów z działalności gospodarczej kwalifikujących się do 25 procentowego udziału. Przy takim ustaleniu pozostałe 70 procent będzie podlegało zwykłej indywidualnej stawce podatku dochodowego.

Alternatywnie, właściciele lub udziałowcy mogą zdecydować się na zastosowanie formuły opartej na faktach i okolicznościach ich działalności w celu określenia udziału procentowego kapitału wyższego niż 30 procent. Wzór ten mierzyłby procentowy udział kapitału w oparciu o stopę zwrotu (krótkoterminowa stopa federalna plus 7 procent) pomnożoną przez inwestycje kapitałowe przedsiębiorstwa. Wybór alternatywnej formuły byłby wiążący na okres pięciu lat.

Specjalna zasada miałaby zastosowanie w celu zapobieżenia ponownej klasyfikacji rzeczywistego wynagrodzenia wypłacanego jako dochodu z działalności gospodarczej. Udział procentowy właściciela lub udziałowca w kapitale byłby ograniczony, gdyby faktyczne wynagrodzenie lub dochód traktowany jako otrzymany w zamian za usługi świadczone przez podmiot przechodzący (np. płatność gwarantowana) przekraczał udział procentowy podatnika w kapitale, który miałby zastosowanie w innym przypadku. Ustalenie, czy podatnik jest czynny czy bierny w odniesieniu do danej działalności gospodarczej, opierałoby się na obowiązujących przepisach prawa o udziale rzeczowym i zasadach prowadzenia działalności w ramach przepisów regulujących ograniczenie strat z działalności biernej na podstawie art. 469 Internal Revenue Code. Zgodnie z tymi zasadami, ustalenie, czy podatnik jest aktywny, co do zasady, opiera się na liczbie godzin, które podatnik spędza każdego roku uczestnicząc w działalności przedsiębiorstwa.

Dochód podlegający preferencyjnym stawkom, taki jak zyski kapitałowe netto i dochód z kwalifikowanych dywidend, byłby wyłączony z wszelkich ustaleń dotyczących procentowego udziału kapitału właściciela przedsiębiorstwa. Dochód taki nie zostałby przeklasyfikowany do tych celów jako dochód z działalności gospodarczej i zachowałby swój charakter. Niektóre inne przychody z inwestycji, które podlegają zwykłym stopom procentowym, takie jak krótkoterminowe zyski kapitałowe, dywidendy oraz zyski i zabezpieczenia walutowe niezwiązane z potrzebami gospodarczymi, również nie kwalifikowałyby się do przekwalifikowania na przychody z działalności gospodarczej. Przychody z tytułu odsetek, które można właściwie przypisać do danej transakcji lub przedsięwzięcia, kwalifikowałyby się do przekwalifikowania na przychody z działalności gospodarczej.

Zgodnie z tym przepisem wartość procentowa kapitału niewypłacalnego dla niektórych przedsiębiorstw świadczących usługi osobiste (np. przedsiębiorstw zajmujących się świadczeniem usług w dziedzinie prawa, rachunkowości, doradztwa, inżynierii, usług finansowych lub sztuk widowiskowych) wynosiłaby zero procent. W rezultacie podatnik aktywnie uczestniczący w takim przedsięwzięciu zasadniczo nie kwalifikowałby się do 25-procentowej stawki podatku od dochodów przedsiębiorstwa w odniesieniu do tego rodzaju działalności związanej z usługami osobistymi. Przepis ten umożliwiłby jednak ten sam wybór właścicielom przedsiębiorstw świadczących usługi osobiste wykorzystanie alternatywnego udziału procentowego w kapitale w oparciu o inwestycje kapitałowe przedsiębiorstwa. Wybór ten podlegałby pewnym ograniczeniom, a przepis ten stosowałby również maksymalną stawkę 25 % w odniesieniu do niektórych dywidend z funduszu powierniczego na rzecz inwestycji w nieruchomości (REIT) oraz dywidend patronackich ze spółdzielni.

ODZYSKANIE KOSZTÓW – ZWIĘKSZONE WYDATKI

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo może natychmiast wydać 100 procent kosztów każdego zakupionego sprzętu. Zwiększyłoby to natychmiast liczbę przedsiębiorstw, które mogłyby odliczyć te koszty, ponieważ wymóg używania sprzętu rozpoczynającego się od podatnika zostałby zniesiony.

Ograniczenie wydatków na małe przedsiębiorstwa zgodnie z sekcją 179 zostałoby zwiększone do 5 mln USD, a kwota przeznaczona na stopniowe wycofywanie z rynku do 20 mln USD. Rezerwa zmodyfikowałaby ograniczenie wydatków poprzez indeksowanie zarówno limitu inflacji w wysokości 5 mln USD, jak i 20 mln USD. Rezerwa zmieniłaby również definicję nieruchomości zawartą w ust. 179 w celu włączenia na stałe nieruchomości kwalifikowanych jako energooszczędne w zakresie ogrzewania i klimatyzacji.

Przepis zmieniający definicję sekcji 179 nieruchomości w celu włączenia do niej nieruchomości kwalifikowanych jako efektywne energetycznie ogrzewanie i klimatyzacja obowiązywałby w przypadku nieruchomości nabytych i oddanych do użytku po dniu 2 listopada 2017 r. Rezerwa na zwiększenie ograniczeń dolarowych obowiązywałaby w odniesieniu do lat podatkowych rozpoczynających się po 2017 r. i do lat podatkowych rozpoczynających się przed 2023 r.

METODA RACHUNKOWANIA I UPROSZCZĘCZANIA DLA MAŁYCH BRANŻ

Metoda rachunkowości pieniężnej

W ramach rezerwy próg 5 mln USD dla przedsiębiorstw i spółek osobowych z partnerem korporacyjnym zostałby podniesiony do 25 mln USD, a wymóg, aby przedsiębiorstwa te spełniały ten wymóg za wszystkie poprzednie lata, zostałby uchylony. Podwyższony próg 25 mln USD zostałby rozszerzony na korporacje i spółki rolne z partnerem korporacyjnym, jak również na rodzinne korporacje rolne. Również w ramach tego przepisu test średniego przychodu brutto byłby indeksowany do inflacji.

Księgowość zapasów

Zgodnie z tą rezerwą przedsiębiorstwa o średnich wpływach brutto wynoszących 25 mln USD lub mniej będą mogły stosować metodę kasową, nawet jeśli przedsiębiorstwo posiada zapasy. Zgodnie z metodą kasową przedsiębiorstwo może księgować zapasy jako materiały i dostawy nie będące zapasami.

Ponadto, zgodnie z tą rezerwą, przedsiębiorstwo posiadające zapasy, które kwalifikują się do stosowania gotówkowej metody rachunkowości i stosują ją, byłoby w stanie rozliczać swoje zapasy za pomocą metody rachunkowości odzwierciedlonej w sprawozdaniu finansowym lub księgach i rejestrach.

Po kapitalizacji i włączeniu niektórych wydatków do kosztów zapasów w ramach rezerwy, przedsiębiorstwa o średnich przychodach brutto w wysokości 25 mln USD lub mniejszych byłyby całkowicie zwolnione z zasad Jednolitej Kapitalizacji (UNICAP). Zwolnienie to miałoby zastosowanie do mienia nieruchomego i osobistego nabywanego lub produkowanego przez takie przedsiębiorstwa.

Rachunkowość dla umów długoterminowych

W ramach rezerwy średni wpływy brutto w wysokości 10 mln USD wyjątek od metody wartości procentowej realizacji zostanie zwiększony do 25 mln USD. Przedsiębiorstwa, które spełnią kryterium zwiększonych średnich przychodów brutto, będą mogły stosować metodę zakończonej umowy (lub każdą inną dopuszczalną metodę umowy zwolnionej z podatku).

Jest to część 1 mojej 5-częściowej serii dotyczącej reformy podatkowej. Część 2 będzie dotyczyła większej liczby przepisów biznesowych, a część 3 będzie dotyczyła osób fizycznych, część 4 będzie dotyczyła dodatkowych przepisów indywidualnych, a część 5 będzie moimi streszczeniami i opinią.