Kluczowe czynniki w ustalaniu racjonalnego odszkodowania dla korporacji

Uzasadnienie rekompensaty dla udziałowców/pracowników jest ważnym – i często kontrowersyjnym – podatkiem dochodowym dla ściśle powiązanych korporacji. Odnosi się to w szczególności do korporacji o strukturze korporacyjnej typu C lub S.

W przypadku korporacji C, IRS dotyczy zazwyczaj nieracjonalnie wysokiego (lub nadmiernego) poziomu wynagrodzenia pracowników. W takich przypadkach Służba często twierdzi, że nadmierne wynagrodzenie pracownicze pochłania dochód podlegający opodatkowaniu i stanowi ukrytą dywidendę dla udziałowca/pracownika.

W odniesieniu do odszkodowań, przepisy zezwalają na odliczenie “wszystkich zwykłych i niezbędnych wydatków poniesionych lub poniesionych w roku podatkowym w związku z prowadzeniem jakiejkolwiek działalności handlowej lub gospodarczej, obejmujących rozsądny dodatek do wynagrodzenia lub inne wynagrodzenie za faktycznie wykonane usługi osobiste”, zgodnie z Kodeksem, sekcja 162. The Service przeciwstawia to sobie, stwierdzając, że “testem możliwości odliczenia w przypadku płatności odszkodowań jest to, czy są one w rzeczywistości wyłącznie płatnościami za usługi”.

Zarówno IRS, jak i sądy koncentrują się zazwyczaj na tym, czy rekompensata dla ściśle powiązanego akcjonariusza korporacji C jest dojrzała do świadczenia usług przez niego wykonywanych. Skupiają się one na tym, ponieważ jeżeli rekompensata wypłacana wspólnikowi/akcjonariuszowi nie jest rozsądna, zazwyczaj zakłada się, że część płatności nie jest przeznaczona na świadczone usługi.

W 2013 r. kwestia ta osiągnęła swój szczyt przed amerykańskim sądem podatkowym. W sprawie z 2013 r., Aries Communications Inc. & Subs przeciwko Komisarzowi , jedynym udziałowcem był prezes, dyrektor finansowy i dyrektor generalny firmy zajmującej się transmisjami radiowymi. Korporacja wypłaciła udziałowcowi 6,9 miliona dolarów w ramach rekompensaty. Po zbadaniu, IRS nie zezwolił na dużą część odliczenia i stwierdził, że 800.000 dolarów zostało uznane za wystarczająco uzasadnione do rekompensaty. Korporacja zwróciła się do Sądu Skarbowego i sąd orzekł, że 2,7 miliona dolarów można odliczyć jako rozsądną rekompensatę.

W innej sprawie przed Sądem Skarbowym, Thousand Oaks Residential Care Home I Inc. przeciwko Komisarzowi , mąż i żona byli właścicielami ośrodka pomocy społecznej. Prowadzili oni działalność gospodarczą od lat 70-tych, a w 2002 roku sprzedali główny składnik majątku korporacji, jakim jest lokal mieszkalny z opieką. Po sprzedaży, korporacja zaczęła wypłacać odszkodowania mężowi i żonie, którzy byli jedynymi udziałowcami korporacji, na wyższym poziomie niż w dziesięcioleciach przed sprzedażą. Firma stwierdziła, że te duże pensje były tylko “nadrabianiem zaległości” w płatnościach z dziesięcioleci przyjmowania niskich pensji z powodu ograniczeń w przepływie środków pieniężnych.

Podejmując decyzję, Sąd Skarbowy skorzystał z analizy “pięciu szerokich czynników” 9:

  1. Rola pracownika w firmie.
  2. Zewnętrzne porównanie z innymi firmami.
  3. Charakter i kondycja firmy.
  4. Potencjalne konflikty interesów.
  5. Wewnętrzna spójność kompensacji.

Po zastosowaniu tych czynników, sąd uznał, że wysokie odszkodowanie wypłacone przez korporację mężowi i żonie nie było rozsądne i obniżył dopuszczalne wynagrodzenia.

The Mayson and Elliots Factors

Kiedy IRS lub sądy ustalają rozsądne odszkodowanie dla ściśle powiązanych korporacji C, zwykle biorą pod uwagę dwie sprawy: Mayson Manufacturing Co. v. Commissioner oraz Elliotts Inc. v. Commissioner . Sprawa Mayson została wniesiona przed szósty obwód, a sprawa Elliotts została wniesiona przed dziewiąty obwód.

Poniżej przedstawiono dziewięć indywidualnych czynników przypadku Mayson :

  1. Kwalifikacje pracownika.
  2. Charakter, zakres i zakres pracy pracownika.
  3. Wielkość i złożoność firmy.
  4. Porównanie wypłacanych wynagrodzeń z dochodem brutto i dochodem netto przedsiębiorstwa.
  5. Przeważające ogólne warunki ekonomiczne.
  6. Porównanie wynagrodzeń z wypłatami (lub dywidendami) dla akcjonariuszy.
  7. Obowiązujące stawki rekompensat dla porównywalnych pozycji.
  8. Polityka płacowa podatnika wobec wszystkich pracowników.
  9. Wysokość odszkodowania wypłaconego danemu pracownikowi w latach poprzednich.

Poniżej przedstawiono pięć indywidualnych czynników przypadku Eliottów :

  1. Rola pracownika w firmie.
  2. Zewnętrzne porównanie z innymi przedsiębiorstwami.
  3. Charakter i kondycja firmy.
  4. Czy istnieje konflikt interesów w odniesieniu do negocjacji w sprawie odszkodowania.
  5. Czy istnieje wewnętrzna spójność w traktowaniu przez firmę płatności dla pracowników.

Z czynnikami Maysona w porównaniu z późniejszymi Eliotty można zauważyć kompresję sądów od dziewięciu do pięciu czynników. Co ważniejsze, w Elliottach zauważysz również wprowadzenie pojęcia i znaczenie “niezależnego inwestora” przy ustalaniu, czy rekompensata jest rozsądna.

Wprowadzenie przez 9. obwód niezależnego inwestora rozważało perspektywę z konfliktem interesów i wewnętrznymi czynnikami spójności. Podsumowując, pogląd 9. obwodu był szeroki i uwzględniał wieloczynnikowe podejście, które uznawało perspektywę niezależnego inwestora za użyteczne narzędzie w analizie różnych czynników.Inne sądy okręgowe poszły o krok dalej.

Dzięki 7. obwodowi pojęcie niezależnego inwestora stało się proste. W wyroku sędziego Richarda Posnera w sprawie Exacto Spring Corp. przeciwko Komisarzowi , oparł się on na mierniku wyników opartych na rentowności kapitału własnego. Sędzia Posner stwierdził w swoim orzeczeniu, że zwrot z kapitału własnego powinien być postrzegany zasadniczo z perspektywy “hipotetycznego inwestora”.

Zamiast odrzucić koncepcję podejścia wieloczynnikowego, niektóre inne sądy przyjęły szersze spojrzenie na to podejście. Uzasadniły one, że test niezależnego inwestora jest soczewką, przez którą postrzegane są różne czynniki. Jednakże w 7. okręgu uznano, że takie stanowisko jest “formalnością” i że “nowy test rozwiązuje stare i zwraca dochodzenie do podstaw”.

Znać zasady konkretnej sytuacji

W korporacji S bardziej zależy nam na tym, aby nie wypłacić akcjonariuszowi rozsądnej rekompensaty. W korporacji C obawiamy się przede wszystkim nadmiernej kompensacji dla udziałowca. W ściśle powiązanej z nią korporacji typu C, korporacja płaci podatek dochodowy od osiągniętych zysków. Jeżeli mamy wypłacić jedynemu udziałowcowi wszystkie zyski jako wynagrodzenie, to korporacja C nie płaci podatku dochodowego.

Jak wykazały sądy, rozsądna rekompensata dla spółek C musi być powiązana z rolą, jaką udziałowiec odgrywa w spółce, ekonomią tego, co ją otacza, konfliktem interesów udziałowca w przedsiębiorstwie oraz normalną rekompensatą za jego rolę. Obniżenie wynagrodzenia jedynego wspólnika/akcjonariusza nie musi oznaczać, że korporacja lub wspólnik/akcjonariusz zapłaci astronomiczne kwoty w podatkach.

Na przykład, jeśli mamy korporację C, która zarabia 1 milion dolarów i ma wydatki w wysokości 600 000 dolarów przed odszkodowaniem dla akcjonariuszy, możemy wypłacić akcjonariuszowi 250 000 dolarów odszkodowania, poprzez świadczenia dodatkowe wypłacić im około 50 000 dolarów i odłożyć 54 000 dolarów na plan odroczonego odszkodowania dla akcjonariuszy, pozostawiając 46 000 dolarów w korporacji C, która jest opodatkowana na poziomie 15%. Akcjonariusz mógłby nawet wziąć dywidendę od korporacji i zapłacić 15 procent od swojego osobistego rozliczenia podatkowego.

Z rozsądnym wynagrodzeniem, często jako księgowy nosisz dwa różne kapelusze. W przypadku jednego rodzaju działalności gospodarczej, starasz się podnieść pensje udziałowców, podczas gdy w przypadku innego rodzaju działalności gospodarczej starasz się obniżyć pensje. Jedna rzecz jest pewna: Musimy znać zasady konkretnej sytuacji, w której się znajdujemy, dla dobra naszych klientów.

Na przestrzeni lat IRS i sądy federalne opracowały ogólnie przyjęte czynniki i metody wykorzystywane do analizy zasadności odszkodowań dla udziałowców/pracowników. Te ogólnie przyjęte metody zostały opracowane w oparciu o uprawnienia ustawowe, orzeczenia administracyjne i precedens sądowy.

Aby zapewnić, że analizy rozsądnego wynagrodzenia mogą wytrzymać kontrolę Służby i sądów federalnych, analityk (i podatnik) powinien w pełni zrozumieć ogólnie przyjęte czynniki i metody, które są brane pod uwagę przy ustalaniu zasadności wynagrodzenia dla udziałowca/pracownika.

Powiązany artykuł:

Czy odszkodowanie dla funkcjonariusza Twojego klienta jest rozsądne?