Lekcje sądownictwa podatkowego dla S-Corps

Oto potencjalnie cenna lekcja dla Twoich klientów S-Corporation, która pochodzi z niedawnej sprawy prowadzonej przez Sąd Podatkowy z udziałem brokera hipotecznego.

W sprawie Bradford J. Sarvak przeciwko Komisarzowi, TC Memo 2018-68 składający petycję posiada licencję pośrednika w obrocie nieruchomościami. W 1993 r. założył firmę Emery w Kalifornii, a w latach, których dotyczyła sprawa, był jedynym udziałowcem i prezesem Emery’ego.

Emery był pośrednikiem hipotecznym, który pośredniczył w udzielaniu kredytów mieszkaniowych dla nabywców domów. Działał jako pośrednik pomiędzy kredytobiorcami a kredytodawcami. Sam nie posiadał żadnych kredytów. W dniu rozprawy Emery nie prowadził już aktywnie działalności gospodarczej.

Emery zdecydował, że będzie traktowany jako S-Corporation dla celów federalnego podatku dochodowego, i za lata, których to dotyczy, złożył formularz 1120S, Deklaracja podatkowa dla S-Corporation. W swoim zeznaniu za rok 2011 Emery zażądał odliczenia z tytułu złych długów w wysokości $363,210. Księga główna Emery’ego pokazuje, że w 2011 roku odpisała cztery długi o łącznej wartości 1 088 USD. Pozostałe 362 122 USD odliczenia z tytułu złych długów za rok 2011 wynikało z odpisu zaliczek dokonanego na rzecz jednego Williama Boehringera.

Składający petycję posiada licencję pośrednika hipotecznego w obrocie nieruchomościami. W 1993 r. założył firmę Emery w Kalifornii, a w latach, których dotyczył, był jedynym udziałowcem i prezesem Emery’ego. Emery był pośrednikiem hipotecznym, który pośredniczył w udzielaniu kredytów mieszkaniowych dla nabywców domów.

Działał on jako pośrednik pomiędzy kredytobiorcami i kredytodawcami. Sam nie posiadał żadnych pożyczek. W dniu rozprawy Emery nie prowadził już aktywnie interesów.

Emery zdecydował, że będzie traktowany jako S-Corporation dla celów federalnego podatku dochodowego i za lata, w których został wydany, złożył Formularz 1120S, Zeznanie o podatku dochodowym dla S Corporation. W swoim zeznaniu za rok 2011 Emery zażądał odliczenia z tytułu nieściągalnych długów w wysokości $363,210. Księga główna Emery’ego pokazuje, że w 2011 roku odpisał on cztery długi na łączną kwotę 1 088 USD. Pozostałe 362 122 USD z wnioskowanego odliczenia z tytułu złych długów za 2011 r. wynikało ze spisania zaliczek na rzecz Boehringer.

Jako prezes i udziałowiec Emery’ego, składający petycję autoryzował sobie dystrybucję w latach emisji. W czasie dokonywania wypłat miał dostęp do wszystkich informacji finansowych Emery’ego. W 2011 r. wnioskodawca otrzymał łączną kwotę 1 651 455 USD. W roku 2012 otrzymał wypłaty w wysokości 2 007 699 USD.

Za lata emisji Emery wykazał straty z działalności gospodarczej w wysokości odpowiednio 258.370 USD i 453.441 USD. Składający petycję twierdził, że straty Emery’ego dotyczyły wykazów E, Supplemental Income and Loss, Part II, Income or Loss From Partnerships and S Corporations, załączonych do jego formularzy 1040, U.S. Individual Income Tax Return.

Zatrudnił tę samą kancelarię certyfikowanych księgowych (firma CPA) do przygotowania sprawozdań Emery’ego i jego indywidualnych sprawozdań za omawiane lata. Wewnętrzna księgowa Emery’ego przekazała informacje, których firma CPA użyła do przygotowania zwrotów Emery’ego, a także dokonała przeglądu zwrotów, które firma CPA przygotowała dla Emery’ego. Składająca petycję przejrzała zwroty Emery’ego, ale nie spotkała się z nikim w firmie CPA, aby omówić zwroty lub ich treść.

Przez lata, w których wydano wyrok, Emery informował o swoich zwrotach dystrybucji do petenta. Emery wydała Harmonogramy K-1, Udział w Dochodach, Potrącenia, Kredyty itd. dla składających petycję, które odzwierciedlały wypłaty i wykazywały je jako “[i]wzory wpływające na podstawę akcjonariatu”.

Składający petycję nie informował o żadnych kwotach wypłat, które otrzymał od Emery’ego za omawiane lata, w odniesieniu do jego indywidualnych zwrotów. Na tych zeznaniach wykazał zobowiązania z tytułu podatku dochodowego w wysokości odpowiednio 41.735 USD i 1.991 USD.

Agent ds. dochodów pozwanego, Shelly S. Gordon, przeprowadziła badanie zeznań podatkowych składającego petycję za odnośne lata. W trakcie badania Gordon zaproponował składającej petycję kary związane z dokładnością na podstawie §6662 lit. a) IRC. Przygotowała formularz zatwierdzenia kary cywilnej (formularz zatwierdzenia kary), który przekazała kierownikowi grupy, który był jej bezpośrednim przełożonym. Kierownik grupy podpisał i datował formularz zatwierdzenia kary i zatwierdził proponowane kary dla składającego petycję w dniu 27 marca 2015 r. Kierownik grupy podpisał i datował formularz zatwierdzenia kary i zatwierdził proponowane kary dla składającego petycję.

W dniu 4 września 2015 r. respondent wysłał do składającego petycję zawiadomienie o uchybieniu, na którym opiera się ta sprawa. Respondent określił korekty dochodów Emery’ego za odnośne lata. Korekty określone dla Emery’ego wpłynęły do składającego petycję i zostały odzwierciedlone w zawiadomieniu o niedoborze jako wzrost dochodu zgłoszony w harmonogramie E.

.

Pozwany nie zgodził się na odliczenie pełnej kwoty żądanego przez Emery’ego nieściągalnego długu za rok 2011, a następnie pozwany nie zgodził się na odliczenia, których Emery domagał się za prowizje, wydatki samochodowe oraz podróże, posiłki i rozrywkę przez oba lata.

Strony ustaliły dopuszczalne potrącenia Emery’ego z tych wydatków. Oprócz korekt ustalonych dla Emery’ego respondent stwierdził w zawiadomieniu o uchybieniu, że składający petycję miał niezgłoszone długoterminowe zyski kapitałowe za odnośne lata.

Krótko mówiąc, składający petycję nie przedstawił przekonujących dowodów na to, że miał uzasadniony powód lub działał w dobrej wierze w odniesieniu do jakiejkolwiek części swoich niedopłat za omawiane lata. Zapis świadczy o tym, że nawet po ustępstwach pozwanego w odniesieniu do poniesionych przez Emery’ego wydatków, zaniżone przez składającego petycję podatki są znaczne w świetle naszych udziałów.

Z dostępnych faktów wynika również, że składający petycję, zgłaszając swoje podatki za omawiane lata, nie uwzględnił obowiązujących przepisów kodeksu i regulacji. Na przykład nie dołączył on oświadczenia o stanie faktycznym do zeznania Emery’ego za 2011 r. w celu uzasadnienia wnioskowanego odliczenia z tytułu nieściągalnych należności, zgodnie z wymogami przepisów IRC§ 166-1(b)(1), rozporządzenia o podatku dochodowym. Nie prowadził również w latach, o których mowa, ksiąg lub rejestrów wystarczających do obliczenia podstawy opodatkowania oraz nie obliczył swoich zobowiązań podatkowych w odniesieniu do wypłat, które otrzymał od Emery’ego.

Krótka historia jest kara związana z dokładnością została oceniona. Morał tej historii jest taki, że nie można wziąć więcej w dystrybucji niż ma się w S-Corporation i na pewno nie można odpisać ich jako nieściągalny dług.