Nowy arkusz pracy zawiera niektóre funkcje dostępne dla użytkowników programu Excel 2016.

Jeśli jesteś użytkownikiem pakietu Office 365, w aktualizacji oprogramowania do programu Excel 2016 ze stycznia 2016 r. wprowadzono nową funkcję Wykres lejków, ulepszoną funkcję AutoComplete oraz sześć nowych funkcji arkusza. W tym artykule wyjaśnimy te funkcje bardziej szczegółowo.

Microsoft zdecydował się podnieść poprzeczkę w swojej grze w zakresie popychania użytkowników w kierunku swoich planów abonamentowych Office 365 w porównaniu z zakupem licencji wieczystych (czasami określanych jako oprogramowanie typu shrink-wrapping). W ostatnim wpisie na blogu Microsoftu użyto wyróżnienia “Abonenci pakietu Office 365 i jednorazowi nabywcy pakietu Office 2016”.Wyróżnienie dla pakietu Office 365 obejmuje również programy Excel Online, Excel dla systemu iOS i Excel dla systemu Android.

Możliwość tworzenia wykresu lejkowego nie wpłynie na większość innych użytkowników Excela, z którymi dzielisz się swoją pracą, ani na funkcję AutoComplete. Abonenci pakietu Office 365 będą jednak musieli pamiętać o korzystaniu z jednej z sześciu nowych funkcji arkusza.

Krótko mówiąc, jeśli ktoś inny niż subskrybent pakietu Office 365 korzystający z programu Excel 2016 otworzy podręcznik zawierający te nowe funkcje, wówczas formuły zwrócą #NAME? zamiast oczekiwanych wartości.

Format wykresu lejkowego przedstawiono na rysunku 1. Został on zaprojektowany tak, aby dać poczucie skali dla kwot, które mogą być ułożone w porządku malejącym. Jeśli wykres lejkowy jest dostępny w Twojej wersji programu Excel 2016, możesz uzyskać do niego dostęp za pomocą polecenia Recommended Charts w menu Insert programu Excel.

Jeśli wykres lejka nie pojawia się w zakładce Zalecane wykresy, należy spojrzeć na zakładkę Wszystkie wykresy w oknie dialogowym Zalecane wykresy, tuż pod opcją Wodospad. Należy pamiętać, że wykresy lejka mogą zostać skompromitowane w taki sam sposób jak wykresy wodospadowe, gdy są otwierane w nieobsługiwanych wersjach programu Excel.

Rysunek 1: Wykresy lejkowe w programie Excel 2016 oferują możliwość prezentacji liczb w skali malejącej.

Opcja AutoComplete jest w rzeczywistości bardzo miłym uzupełnieniem. Powiedzmy, że chcesz użyć funkcji arkusza CUMIPMT w arkuszu kalkulacyjnym, ale nie możesz zapamiętać dokładnej nazwy funkcji. Na pasku formuły programu Excel lub w dowolnej komórce arkusza można wpisać =PMT, a jak pokazano na rysunku 2, na automatycznej liście pojawi się lista pięciu funkcji, które zawierają litery PMT.

Jednorazowi nabywcy programu Excel 2016, jak również każdy, kto korzysta z wcześniejszej wersji programu Excel, muszą albo użyć przycisku Kreator funkcji pokazanego na Rysunku 2, albo poprawnie przeliterować nazwę funkcji podczas tworzenia formuł.

Rysunek 2: Funkcje arkusza można teraz znaleźć, wpisując kolejne litery z dowolnej części nazwy funkcji.

Oto nowe funkcje arkusza, z których można korzystać tylko w wersji programu Excel 2016 opartej na pakiecie Office 365:

TEKST: Jak pokazano na rysunku 3, funkcja ta łączy w sobie tekst z dwóch lub więcej komórek, wraz z wybranym przez Ciebie ogranicznikiem.

Rysunek 3: Funkcja TEXTJOIN upraszcza łączenie tekstu.

CONCAT: Jak pokazano na rysunku 4, funkcja ta służy jako krótsza i bardziej elastyczna alternatywa dla funkcji CONCATENATE programu Excel.

Rysunek 4: Funkcja CONCAT również łączy tekst razem, ale bez określonego ogranicznika.

IFS: Jak pokazano na Rysunku 5, funkcja IFS oferuje alternatywę dla zagnieżdżania wielu oświadczeń IF we wzorze. IFS obsługuje do 127 testów, w przeciwieństwie do zagnieżdżania do 64 zestawień IFS. W związku z tym, moim zdaniem, jeśli testujesz więcej niż kilka elementów z IF lub IFS, najprawdopodobniej istnieje lepszy sposób na uporządkowanie danych.

Rysunek 5: Funkcja IFS umożliwia pisanie czystszych alternatyw dla zagnieżdżonych zestawień IF.

SWITCH: Jak pokazano na rysunku 6, funkcja SWITCH może służyć jako alternatywa zarówno dla zagnieżdżonych zestawień IF jak i funkcji CHOOSE.

Rysunek 6: Funkcja SWITCH zwraca wartość, która odpowiada podanej przez użytkownika liczbie.

MAXIFS: Możliwe, że użyłeś funkcji MAX, która zwraca największą wartość z zakresu liczb. Funkcja MAXIFS pokazana na rysunku 7 umożliwia zwrócenie największej wartości na podstawie jednego lub kilku kryteriów z listy. Na szczęście funkcję tę można odtworzyć w dowolnej wersji programu Excel.

Rysunek 7: Funkcja MAXIFS zwraca największą wartość z listy w oparciu o jedno lub więcej kryteriów.

:

MINIFS: Funkcja ta na rysunku 8 jest yin do MAXIFS yang, co oznacza, że zwraca najmniejszą wartość z zakresu liczb opartego na jednym lub kilku kryteriach. Można ją powielać tak samo jak MAXIFS w każdej wersji programu Excel.

Rysunek 8: Funkcja MINIFS zwraca najmniejszą wartość z listy w oparciu o jedno lub więcej kryteriów.