Sąd podatkowy: Blokada drogowa do stosowania “zasady kohanu”

Przez dziesiątki lat podatnicy polegali na “zasadzie kohanu” przy odliczaniu wydatków, gdy nie posiadali wszystkich wymaganych dokumentów, ale niedawna sprawa prowadzona przez Sąd Skarbowy orzekła inaczej.

Mimo że ta uświęcona zasada podatkowa pierwotnie wynikała z przełomowej sprawy sądowej dotyczącej kosztów podróży, sprawa Dimitrova, TC Summary Opinion 2018-21, 4/9/18 , jak na ironię stwierdzono, podatnik nie mógł skorzystać z zasady kohańskiej w celu ratowania swoich odliczeń z tytułu podróży.

Po pierwsze, przyjrzyjmy się zasadzie Cohana: Jak można się było domyślić, powodem był legendarny showman George M. Cohan, “Yankee Doodle Dandy” urodzony 4 lipca. Cohan domagał się odliczeń na wydatki związane z podróżami służbowymi i rozrywką, ale powiedział, że jest zbyt zajęty swoją działalnością pokazową, aby poświęcić czas na udokumentowanie wszystkich wydatków.

Po długich perypetiach w sądach, sędzia Learned Hand zatwierdził przybliżoną wysokość wydatków, ponieważ Cohan najwyraźniej poniósł pewne koszty, chociaż nie był w stanie uzasadnić dokładnej kwoty. W często cytowanym podsumowaniu, Hand powiedział “… nie pozwolić na nic, co wydaje nam się niezgodne z powiedzeniem, że coś zostało wydane”. (Cohan, 39 F2d 540, CA-2, 1930).

W omawianej sprawie w latach 2013 i 2014 podatnik utrzymał dwa etaty w Whole Foods i agencji windykacyjnej. Zarobił w sumie około $56,000 w 2013 i $55,000 w 2014 roku.

Realizując swoją wersję “amerykańskiego snu”, podatnik kupił kilka nieruchomości w Hagerstown, Maryland, z zamiarem ich renowacji w celu dalszej sprzedaży lub wynajmu. W momencie zakupu, podatnik mieszkał w Montgomery, na przedmieściach Waszyngtonu, rok później przeniósł się do Owings Mills, który jest bliżej Baltimore.

W zeznaniach podatkowych za dwa lata, o których mowa, podatnik odliczył koszty podróży w wysokości odpowiednio ponad 13.000 USD i 15.000 USD. Nie uzasadnił jednak swoich wydatków na podróże zgodnie z przepisami sekcji 274. Zamiast tego, powiedział sądowi, że trzymał “jakiś rodzaj dziennika” na papierze w swoim samochodzie, ale nie dostarczył żadnego pisemnego zapisu do IRS.

Nie ulega wątpliwości, że podróż w obie strony z Montgomery do Hagerstown wyniosła około 95 mil, podczas gdy podróż w obie strony z Owings Mills do Hagerstown była bliższa 145 mil. Najwyraźniej podatnik odbywał te podróże czasami w celu samodzielnego wykonania remontu i spotkania się z wykonawcami na temat innych prac. Ale liczba razy, kiedy odbywał te podróże była podejrzana.

Przykładowo, podatnik stwierdził, że od 13 czerwca 2013 r. do 23 grudnia 2013 r. odbywał co najmniej jedną podróż w obie strony każdego dnia z Owings Mills. Ale później zeznał na rozprawie sądowej, że w listopadzie spędził kilka dni odwiedzając rodziców w Bostonie. Po prostu nie miał dowodu na poparcie swoich roszczeń.

Reguła kohanowska mogła ratować podatnika, ale został on wykluczony z tej możliwości ze względu na przepisy sekcji 274. W szczególności, odliczenie nie jest dopuszczalne w przypadku podróży służbowej, chyba że każdy jej element, w tym kwota, czas, miejsce i cel służbowy, jest uzasadniony.

Lekcją, którą należy wyciągnąć jest to, że nie ma substytutu dla Twoich klientów prowadzących szczegółową dokumentację podróży służbowych. Zasada Cohan może być użyta jako ostateczność w przypadku niektórych innych wydatków.