Wyjaśnione Standardy Rewizji Finansowej: Oszustwo w sprawozdaniu finansowym Audyt – część 2

W pierwszej części tego artykułu podsumowaliśmy kluczowe wymagania normy. W drugiej części omówione zostaną zagadnienia dotyczące stosowania standardu istotne dla dzisiejszej praktyki audytu, w tym identyfikacja i ocena ryzyka wystąpienia istotnych nieprawidłowości wynikających z nadużyć, odpowiedzi audytorów, ocena dowodów, komunikacja z kierownictwem i osobami odpowiedzialnymi za zarządzanie oraz dokumentacja audytu dotycząca tych zagadnień.

Identyfikacja i ocena potencjalnego ryzyka nadużyć finansowych

Podobnie jak w przypadku ryzyka wystąpienia istotnych nieprawidłowości wynikających z błędu, biegli rewidenci muszą zidentyfikować i ocenić potencjalne ryzyko nadużyć na poziomie sprawozdania finansowego i oceny w trakcie realizacji zlecenia. Ponieważ przy ujmowaniu dochodów istnieje wymagane domniemanie istnienia nadużyć, biegły rewident musi ocenić, jakie rodzaje dochodów, transakcji lub twierdzeń są przyczyną takiego ryzyka. Przychody mogą być zawyżone poprzez rejestrowanie transakcji przed uzyskaniem przychodów lub poprzez rejestrowanie przychodów fikcyjnych. Oszacowane ryzyko związane z ujmowaniem przychodów należy uznać za znaczące i ocenić związany z nimi system kontroli wewnętrznej jednostki. W przypadku, gdy system kontroli wewnętrznej przychodów nie jest odpowiednio zaprojektowany i stosowany, konieczne będą inne działania kontrolne.

Odpowiedzi z audytu dotyczące oszacowanego ryzyka nadużyć finansowych

Ogólna reakcja na ocenione ryzyko nadużyć finansowych obejmuje przydzielenie do zaangażowania lub do części zaangażowania pracowników, którzy posiadają wiedzę i doświadczenie współmierne do stopnia ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na subiektywne pomiary i duże, nietypowe i złożone transakcje w całym okresie sprawozdawczym, w szczególności w ostatnim miesiącu tego okresu.

W odpowiedzi na inne oszacowane ryzyko związane ze sprawozdawczością finansową i sprzeniewierzeniem na poziomie sprawozdania finansowego i poświadczenia, biegły rewident może również uwzględnić większą nieprzewidywalność co do charakteru, zakresu i harmonogramu procedur badania. Podczas gdy niższe limity dla poszczególnych istotnych pozycji wynikają z obliczeń istotności wyników lub dopuszczalnych zniekształceń, wyższe czynniki ryzyka będą skutkowały niższymi limitami, wymagając tym samym 100-procentowego badania bardziej istotnych pozycji w celu ograniczenia ryzyka. Liczne inne reakcje na ocenione ryzyka na poziomie twierdzeń zostały przedstawione w załączniku B do AU-C 240.

Ocena dowodów

W przypadku wykrycia w trakcie badania nieprawidłowości, biegły rewident powinien ustalić, czy mogą one wskazywać na nadużycie. W przypadku stwierdzenia nadużyć, biegły rewident powinien dokonać jakościowej oceny wpływu i wcześniejszego ustalenia poziomów istotności, uczciwości kierownictwa i pracowników oraz ważności i wiarygodności oświadczeń kierownictwa.

W przypadku zaangażowania kierownictwa lub podejrzenia zmowy, strategia i plan audytu powinny zostać poddane ponownej ocenie, a w razie potrzeby należy przeprowadzić dodatkowe procedury merytoryczne. Jeżeli nie można uzyskać wystarczających dodatkowych dowodów, biegły rewident powinien rozważyć możliwość wycofania się z zaangażowania na mocy obowiązujących przepisów ustawowych lub wykonawczych.

Komunikacja z kierownictwem i osobami, którym powierzono zarządzanie

W przypadku stwierdzenia nadużycia lub zebrania dowodów wskazujących na możliwość wystąpienia nadużycia, biegły rewident powinien poinformować o tych okolicznościach kierownictwo lub osoby odpowiedzialne za zarządzanie, przynajmniej jeden poziom powyżej poziomu nadużycia lub podejrzenia nadużycia. W spółce osobowej lub LLC, gdy partner jest podejrzany o popełnienie oszustwa, na przykład, inni partnerzy lub osoby, którym powierzono zarządzanie, powinni zostać poinformowani o tych okolicznościach. To samo dotyczy sytuacji, gdy urzędnicy lub osoby zarządzające są podejrzane w innych organizacjach o charakterze zarobkowym i niezarobkowym.

Dokumentacja audytowa

Oprócz wymogów dotyczących dowodów określonych w AU-C 315 (które zostaną omówione w późniejszym artykule), dokumentacja zaręczynowa powinna zawierać:

  • Decyzje dotyczące potencjalnego ryzyka nadużyć finansowych podjęte w trakcie spotkania zespołu ds. planowania zaangażowania i burzy mózgów. Dokumentacja ta stanowi zazwyczaj część dokumentu dotyczącego planowania.
  • Zidentyfikowane i ocenione ryzyko nadużyć finansowych związane z istotnymi błędami oraz powiązanie ogólnych i szczegółowych reakcji kontrolnych zarówno na poziomie sprawozdania finansowego, jak i na poziomie poświadczenia wiarygodności. Dokumentacja ta powinna zawierać wyniki tych odpowiedzi z badania oraz decyzje biegłego rewidenta dotyczące ich ustaleń, w tym decyzje mające na celu uwzględnienie ryzyka obejścia kontroli przez kierownictwo.
  • Komunikaty dotyczące nadużyć finansowych skierowane do kierownictwa i osób odpowiedzialnych za zarządzanie, ich odpowiedzi i wynikające z nich działania audytora.
  • Okoliczności zlecenia, które obaliły domniemanie, że istnieje ryzyko powstania istotnych nieprawidłowości w wyniku błędu lub oszustwa, wraz z uzasadnieniem biegłego rewidenta dotyczącym tych okoliczności.

Moja ekskluzywna prezentacja webcastów na CPE Credit.com oraz kursów samokształceniowych obejmujących różne zastosowania standardów audytu jest dostępna po kliknięciu w odpowiednie pole po lewej stronie mojej strony głównej, www.cpafirmsupport.com. Zarejestrowani użytkownicy na mojej stronie otrzymują 20 procentowy rabat na materiały CPE prezentowane przeze mnie i wielu innych autorów na różne profesjonalne tematy. Moją pomoc w doradztwie w zakresie kontroli jakości firmy CPA, planowaniu audytów i przygotowaniu recenzji można uzyskać poprzez wysłanie wiadomości e-mail w zakładce “Kontakt” na mojej stronie głównej.

Powiązany artykuł:

Wyjaśnione Standardy Rewizji Finansowej: Oszustwo w sprawozdaniu finansowym Audyt