Zdobycie pozycji lidera w zakresie odliczeń biznesowych

Prawo podatkowe przewiduje specjalne odliczenie “kosztów rozpoczęcia działalności” w roku podatkowym, w którym przedsiębiorstwo zostaje otwarte, o czym świadczy nowa sprawa przed Sądem Skarbowym.

To stary aksjomat, że trzeba wydać pieniądze, żeby zarobić pieniądze. Dla nowych przedsiębiorców oznacza to zazwyczaj wydawanie gotówki jeszcze przed otrzymaniem jakichkolwiek płatności za towar lub usługę. W Smith, TC Summary Opinion 2019-12, 7/1/19 , zobaczysz, że czas jest wszystkim.

Zazwyczaj przedsiębiorstwo jest zobowiązane do amortyzacji kosztów rozruchu przez okres 180 miesięcy. Można jednak odpisać do 5000 USD kwalifikowanych kosztów rozruchu, które w przeciwnym razie byłyby odliczane jako “zwykłe i konieczne” koszty działalności, gdy przedsiębiorstwo jest gotowe do przyjęcia klientów lub klientów.

Jeśli przedsiębiorstwo kwalifikuje się na podstawie tego przepisu prawa podatkowego, może odpisać koszty, takie jak np:

  • Badania potencjalnych rynków, produktów, podaży siły roboczej, środków transportu itp.

  • Reklamy na otwarcie firmy
  • Wynagrodzenia i płace za szkolenie pracowników
  • Koszty podróży i inne niezbędne koszty związane z pozyskaniem potencjalnych dystrybutorów, dostawców lub klientów
  • Wynagrodzenia i opłaty dla kadry kierowniczej i doradców lub za podobne usługi zawodowe

Jeśli przedsiębiorstwo przekroczy limit 5.000 USD na koszty rozruchu, nadwyżka ta musi być amortyzowana przez 180 miesięcy. Ponadto, odpis 5.000 USD jest stopniowo wycofywany na zasadzie “dolar za dolara” dla kosztów powyżej 50.000 USD. Innymi słowy, bieżące odliczenie nie jest dozwolone, jeśli koszty rozruchu przekraczają 55 000 USD.

Sedno sprawy: Ustalenie, kiedy firma faktycznie “zaczyna”, zależy od konkretnych faktów i okoliczności. Przepisy zawierają pewne wskazówki dotyczące “kontynuacji działalności”, ale nie ma w tym celu jasnej linii testowej.

Podatnik w nowej sprawie był dystrybutorem wegańskich produktów spożywczych. W 2014 r. zawarł dwie umowy dystrybucyjne z dwoma różnymi producentami żywności, zezwalając przedsiębiorstwom na wprowadzanie do obrotu i dystrybucję żywności.

Ponadto, podatnik wyjechał do kilku krajów Ameryki Łacińskiej, aby wziąć udział w pokazach żywności, znaleźć klientów i sprzedać swoje produkty. Tak było prawie w 2014 roku.

Podatnik nie miał dochodów z eksportu w 2014 roku, ale zgłosił dochody z wynagrodzeń w wysokości około 166 000 dolarów z pracy jako profesor szkoły biznesu. Po powrocie w 2014 r. zażądał wydatków na rozpoczęcie działalności w wysokości 41 000 USD, których IRS nie zezwolił.

Wynik podatkowy: Sąd podatkowy był bardziej przychylny. Zwrócił uwagę na dwie umowy dystrybucyjne, aby poprzeć argument podatnika, że przedsiębiorstwo zaczęło funkcjonować. Było to coś więcej niż tylko działanie wstępne. W związku z tym odliczenie było dopuszczalne.

Jeśli masz klientów w podobnej sytuacji, zachęcaj ich do prowadzenia działań, które wskazują, że działalność jest w toku. Im więcej masz po swojej stronie dowodu na to, że jesteś otwarty na biznes, tym lepiej.

Powiązane artykuły

Jak TCJA przesuwa krajobraz odejmowania

Sądy orzekają o sprawach dotyczących państwa macierzystego